Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2004 (I ACa 1422/2003)

1. Orzeczenie rozwodu z winy obu stron oznacza,  że nie można rozróżnić winy "większej" i winy "mniejszej". Małżonek, który zawinił jedną z wielu (kilku) przyczyn rozkładu pożycia, musi być uznany za współwinnego, chociażby drugi współmałżonek dopuścił się wielu i to cięższych przewinień. Niedopuszczalna jest bowiem kompensata wzajemnych przewinień.

2. Niedostatek stanowiący podstawę zasądzenia alimentów na rzecz rozwiedzionego współmałżonka ma charakter względny, stąd małżonek domagający się alimentów powinien w pełni wykorzystać wszystkie możliwości w celu uzyskania dochodów niezbędnych do zaspokojenia usprawiedliwionych własnych potrzeb.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 22 listopada 2002 roku (III CKN 665/2002)

Nie zasługuje na aprobatę odmowa zgody na rozwód, która służy tylko chęci zamanifestowania przewagi nad małżonkiem domagajacym sie orzeczenia rozwodu i przeszkodzeniu w ułożeniu sobie przez niego życia osobistego.

 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2000 roku (I ACa 10/2000)

Na gruncie przepisów rozwodowych należy za zawinione uznać działanie lub zaniechanie będące wyrazem woli małżonka, które naruszając obowiązki określone przepisami, prowadzi do rozkładu pożycia małżeńskiego. Do przypisania małżonkowi winy nie jest konieczne, by zamiarem małżonka było objęte określone działanie lub zaniechanie, zmierzające do rozkładu pożycia, lecz wystarczy możliwość przewidywania znaczenia skutków danego działania lub zaniechania naruszającego przepisy prawa.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 20 stycznia 2000 roku (I CKN 1187/99)

W niedostatku pozostaje nie tylko taki uprawniony, który nie dysponuje żadnymi środkami utrzymania, ale także taki, którego usprawiedliwione potrzeby nie są w pełni zaspokojone.

Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 28 paĹşdziernika 2005 roku (II CK 167/2005)

Orzekając o wspólnym mieszkaniu byłych małżonków, Sąd powinien wziąć pod uwagę przede wszystkim potrzeby dzieci i małżonka, któremu powierzono wykonanie władzy rodzicielskiej.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 13 maja 1997 roku (III CKN 51/97)

Separacja faktyczna małżonków, uniemożliwiająca im współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym, może stanowić ważny powód zniesienia przez sad wspólności majątkowej małżonków. Z żadaniem może wystapić  również małżonek, który jest wyłącznie winny separacji. Wina jego, jak też wzgląd na dobro rodziny lub pozwanego małżonka, powinny być brane pod uwagę jedynie przy ocenie żądnia wspólności z punktu widzenia zasad wpółżycia społecznego.

Jeśli chcą Państwo skorzystać z naszej oferty:
- separacja Warszawa (22) 425 86 36 lub (22) 425 86 38.
- separacja Katowice (32) 630 81 30.